Naaaaaa, na, na na-na-naa, naaaaa.......

Paul McCartney væri líklega af öllum talinn betri lagasmiður en John Lennon ef hann hefði drepist með dramatískum hætti í den. Ég meina, McCartney á bassalínuna í Taxman þó Harrison eigi lagið. Ég ætla einhvern tímann að sjá Hey Jude á tónleikum. Væri ekkert verra ef það væri á Anfield. Helst með þennan tudda á trommunum. Hann er rosalegur.

Gáta: hver sagði?

„Þau skildu ekki að uppsveifla íslenska hagkerfisins árin 2005 og 2006 byggðist á skuldasöfnun – lán voru tekin til þess að standa í skilum með önnur lán – og nú vita þau ekki hvernig unnt sé að ná jafnvægi aftur eftir að pappírsauðurinn er horfinn. Það er ólíklegt að nýir leiðtogar sem væru valdir af handahófi í símaskrá gætu valdið jafnmiklum efnahagslegum glundroða og núverandi stjórnvöld."

Vísbending: Bankastjórar Landsbankans sendu frá sér yfirlýsingu eftir að maðurinn sem um er spurt hafði haldið erindi fyrir fullum sal í Háskólabíói, 6. maí í fyrra, og sagt að laumu-áhlaup væri hafið á íslenska bankakerfið. Bankastjórar Landsbankas sögðu hann skorta verulega á þekkingu á íslenskum bönkum.

Uppfært um hádegi: Google-svarið hennar Karenar (:)) er nákvæmast, og rétt vitaskuld. Til viðbótar, þá sagðist Aliber hafa keyrt um höfuðborgarsvæðið og talið byggingarkrana, meðan hann var hérna. Hann hefur lýst því sem hér gerðist sem mestu eignabólu sem myndast hefur í hagkerfi í mannkynssögunni.

Besta stuffið hjá RÚV

Besta efnið hjá RÚV finnst mér vera þetta:
1. Vikulokin - Ómissandi fyrir fréttafíkla eins og mig. Hefur náð að setja saman góðan hóp viðmælenda í hverjum þætti eftir bankahrunið. Aðalatriðin komast á dagskrá. Stundum kemur gott skúbb út úr þessu.
2. Spegillinn og þar helst pistlar Sigrúnar Davíðsdóttur - Spegillinn hefur legið undir ámæli fyrir að vera vinstri þetta og hitt. Mér finnst það einfaldlega ekki. Góð blaðamennska hjá reyndu fólki. Kannski er ég litaður af því að vera óflokksbundinn og aldrei tekið þátt í pólitísku starfi.
3. Silfur Egils - Ég er alltaf að ná því betur og betur að það var hárrétt hjá Agli að keyra svolítið á þá sem verða fyrir áhrifum af bankahruninu, það er fólkinu í landinu, frekar en þeim sem hafa framkallað hrunið. Bissness-menn, stjórnmálamenn og þess háttar. Viðtalið við Elías Pétursson í síðasta þætti var til að mynda fínt. Stundum er mönnum heitt í hamsi. Þó það nú væri.

Simply the best

Vefsíðan hjá The New York Times er án nokkurs vafa besta fréttasíðan á netinu. Ástæðan er meðal annars áhersla vefsins á flottar grafískar lausnir og interactívar nálganir. Þetta er til að mynda flott. Svo verður líka að gefa þessu stórblaði kredit fyrir að þjónusta lesendur 100 prósent, með fullri birtingu á greinum og fréttum blaðsins, á vefnum þrátt fyrir að eiga mest undir með áskriftartekjum. Washington Post gerir það til að mynda ekki. Þetta hugrekki gerir vefinn, eins og Tina Turner (og allir sem stæla hana í karokee) myndi segja; simply the best.

Kristaltær pólitísk afskipti

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra viðurkenndi í fyrradag að henni þætti koma til greina að skipta um forystufólk í bankaráðum nýju bankanna, í ljósi þess að það væru komnir nýir flokkar í ríkisstjórn. Ég man ekki eftir að hafa séð tærari mynd af pólitískum afskiptum af bankastarfsemi í ríkisrekstri. Sérstaklega hlýtur þetta að vekja upp spurningar núna, þegar unnið er að mati á eignum og skuldum gömlu bankanna og gerð efnahagsreiknings fyrir nýju bankanna. Það er mikið í húfi. 385 milljarðar verða lagðir til nýju bankanna af ríkisfé og bankaráðin munu á næstunni þurfa að velja og hafna hvaða fyrirtæki eru lífvænleg og hver ekki. Sú vinna á vitaskuld ekki að vera undir neinum pólitískum þrýstingi. Því miður virðist hún ætla að vera það. Það er mjög vægt til orða tekið að það sé áhyggjuefni.

Grillun - Generosity of taxpayers

Ef ekki kemur til 800 milljarða dollara - 89.600 milljarða króna - innspýtingu úr vösum skattgreiðanda í Bandaríkjunum, þá gæti efnahagsvandinn þar í landi orðið að hreinni katastroffu.

Sumir segja að ástandið í Bretlandi sé þegar orðið að katastroffu. Í dag fara fram opinberar yfirheyrslur, ef svo má segja, yfir bankastjórum HBOS og Royal Bank of Scotland. Þetta voru einu sinni virtar fjármálastofnanir en eru núna hálfgerð hræ sem hafa að mestu verið þjóðnýttar af breska ríkinu. Robert Peston, viðskiptaritstjóri BBC, reifar á bloggi sínu í dag hvaða spurningar hann myndi leggja fyrir stjórana. Það kannski segir eitthvað um hvað honum finnst að hann kallar þetta grillun.

Peston segir:

"If I had one question for each bank, these would be them:
For Andy Hornby, former chief executive of HBOS, I would ask how on earth he allowed the bank to abandon tried and tested banking risk controls. What I mean by that is that he gave licence to his team to take stakes in big companies as well as lending to them.
That went against all traditional banking practice, because it meant that the banks' judgement about the credit-worthiness of companies wanting to borrow vast sums was clouded by the enticing prospect of making fat profits on shares held in those borrowers.
Or to put it another way, good banking judgement was overwhelmed by at least one of those seven deadly sins.
In the early 1990s, when I was banking editor of the Financial Times, it was regarded as almost a scandal when the so-called clearing banks held shares in corporate customers. Over the past few years, at HBOS and at other banks, this dangerous mixing of lending and investing became commonplace - with disastrous consequences.

So the question to Mr Hornby - who is not a banker by training and yet went on to run one of our biggest banks - is why he didn't spot this danger (among many other dangers - such as the bank's excessive reliance on unreliable sources of funding, inlcluding sales of mortgage-backed bonds).
As for Sir Fred Goodwin, who for years was the supremely confident CEO of Royal Bank, the big question is why, oh why, did he buy the bulk of the toxic giant Dutch bank ABN right at the top of the market.
This deal would have bankrupted RBS, were it not for the generosity of taxpayers. And he can't claim there were no serious voices arguing against this takeover. There were many asking the question whether this was a deal too far.
Doubtless he and Hornby and their respective chairmen will say sorry this morning. But they need to do more.
They need to give a convincing narrative of how they made their egregious errors, so that we can all learn from their mistakes - and make new mistakes next time, rather than repeating these particularly disastrous howlers."

Oh my god

Barack Obama hefur hug á því að fá braskarana á Wall Street með sér í lið við að reisa efnhag heimsins við. Einhverjir segja eflaust oh my god við þeirri hugmynd. Líklega er þó kjarninn sá, að ómögulegt er að koma hlutunum aftur á nægilega mikla hreyfingu einungis með skattfé. Fólk getur ekki farið í vasann endalaust.